wie ben jij
hierisiris

Wie ben jij?

Iedereen wil zich graag verbonden voelen met elkaar. Echte verbinding is alleen niet altijd makkelijk. Het vraagt namelijk van je dat je jezelf laat zien zoals je echt bent. Zonder masker. Zonder oppervlakkig gedoe. Of je dat wilt is een keuze die je moet maken. Om dat aan te kunnen gaan moet je jezelf wel kennen en ook ballen hebben. Want het brengt ook risico’s met zich mee. En die moet je bereid zijn te dragen.

Om echte verbinding met een ander aan te kunnen gaan moeten je hoofd, hart én bekken meedoen. Als dat niet het geval is dan zul je je in contact met de ander je vaak niet gehoord en gezien voelen. Dat vraagt dan ook wel van je dat je daar mee in contact staat.

Dit is echte verbinding

Over echte verbinding. Van hart tot hart. Van ziel tot ziel gaat dit gedicht ‘De Uitnodiging’ van Oriah.

Het interesseert me niet 
wat je doet voor de kost. 
Ik wil weten
waar je naar verlangt 
en of je durft te dromen
dat het verlangen van je hart vervuld wordt.

Het interesseert me niet
hoe oud je bent.
Ik wil weten
of je het risico durft te nemen
voor gek te staan
voor liefde 
voor je dromen 
voor het avontuur dat leven heet.

Het interesseert me niet
welke planeten je maan kruisen
Ik wil weten
of je
de kern van je eigen verdriet
hebt aangeraakt
of je bent geopend
door het verraad van het leven
of dat je bent verschrompeld en afgesloten
uit angst voor nog meer pijn

Ik wil weten
of je kunt zijn met pijn
de mijne of de jouwe
zonder proberen die te verbergen,
te verdoezelen
of te verhelpen

Ik wil weten
of je met vreugde kunt zijn
de mijne of de jouwe
of je kunt dansen met wildheid
en je door de extase laten vullen
tot in je vingers en tenen
zonder ons te waarschuwen
voorzichtig te zijn
realistisch te zijn
te denken aan de beperkingen
van mens-zijn

Het interesseert me niet
of het verhaal dat je vertelt
waar is.
Ik wil weten of je
een ander teleur kunt stellen
zodat je trouw kunt blijven aan jezelf.
Of je de beschuldiging van verraad
kunt verdragen
zonder je eigen ziel te verraden.
Of je trouweloos kunt zijn
en daarom betrouwbaar.

Ik wil weten of je schoonheid kunt zien
zelfs wanneer die niet even mooi is
iedere dag.
En of je je eigen leven kunt verrijken
vanuit diens aanwezigheid.

Ik wil weten
of je met mislukkingen kunt leven,
de mijne of de jouwe
en je nog steeds aan de rand van het meer staat
en roept naar de zilver gloed van de volle maan,
“Ja.”

Het interesseert me niet
te weten waar je woont
of hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je kunt opstaan
na een nacht van verdriet en wanhoop,
vermoeid en gekwetst tot op het bot,
en doen wat gedaan moet worden
om de kinderen te voeden.

Het interesseert me niet
wie je kent
of hoe het gekomen is dat je hier bent.
Ik wil weten of je zult staan
midden in het vuur
met mij
en niet terugdeinst.

Het interesseert me niet
waar of wat of met wie
je hebt gestudeerd.
Ik wil weten
wat jou overeind houdt
van binnenuit
wanneer al het andere wegvalt.

Ik wil weten
of je alleen kunt zijn
met jezelf
en of je werkelijk waardeert
wat je gezelschap houdt
in de lege momenten.

Delen:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on print
Print

Geef een reactie